 ده روز مهر گردون افسانه است و افسون نيکی به جای ياران فرصت شمار يارا بتهوون پس از اين که از تصميم جديش برای خودکشی منصرف می شود، خطاب به يکی از صميمی ترين دوستانش چنين می نويسد: « در جايی خوانده ام که به انسان اجازه داده نشده است تا به ميل خودش زندگی را ترک کند، پيش از آن که به وظايف « نيکويي» که بر عهده اش گذاشته شده، عمل کند. اگر چنين نبود، من از مدت ها پيش زندگی را ترک کرده بودم- حتی با دست های خودم به زندگيم پايان بخشيده بودم.» يکی از درس های مهمی که خودشناسی به انسان می آموزد، « نيکويی کردن» در حق ياران و دوستان و همه نيازمندان به نيکويی، و مقدم بر هر کس ديگر، نيکويی کردن در حق خويشتن است. خودشناسی به ما چنين می آموزد که زندگی بس متزلزل و ناپايدار است و گذرا و غير قابل اعتماد و سرشار از مخاطرات و فجايع غير منتظره، و فاقد اهداف از پيش معين شده، و اگر نيکی کردن به خويشتن و ديگران را به عنوان هدفی اصلی و اصيل برای آن قرار ندهيم، سخت پوچ و بی مفهوم می نمايد. نيکی کردن به خويش و ديگران است که می تواند به زندگی هدفی شريف و والا و انسانی ببخشد و از آن تفسيری متعالی و ارجمند ارائه دهد. و تنها با نيکی کردن و نيک بودن است که می توان ناپايداری لمحه های بی دوام و ميرای زيستن را ماندگاری و ابديت، و تاريکی های آن را روشنايی و فروزش بخشيد. و اين يکی از مهم ترين درس هايی است که خودشناسی به ما می آموزد. | 
